کسی یک معادل فارسی خوب برای authentication بلده؟

دارم یک راهنما ی فارسی برای کاربرهای شبکه می نویسم، از 4:30 صبح سر کار بودم و مغزم کلا تعطیل شده!

دیروز رفتیم شهر کتاب، چند تایی کتاب خریدم طبق معمول .بعد از ظهر داشتم به چمدانها، لباس ها و کتابها فکر می کردم. با یک نگاه هم می شه فهمید که نه همه لباس ها و نه همه کتابها در چمدان ها جا نمی شوند، نمی دونم کتاب زیاد خریدم یا لباس یا شاید هم هنوز باید چمدان بخرم!

تا حالا شده چیزی رو خیلی بخوای و وقتی داری بهش می رسی، تو چند قدمیش  برگردی پشت سرت رو نگاه کنی و پاهات بلرزه؟

1-یادم رفت بیام و بنویسم که چند وقتی است دوباره وقت وبلاگ خوانی دارم! به خیلی از وبلاگهای قدیمی سر می زنم و کلی وبلاگ موردعلاقه جدید هم به لیستم اضافه شده است. به زودی لینک ها شون رو این کنار اضافه می کنم.

2-این روزها زندگی مخلوطی است از  هیجان  برای تجربه های جید و دلتنگی ترک خانه. کم کم داریم زندگی را جمع می کنیم تا در جایی تازه دوباره از نو بسازیم .

3- هنوز سر کار میرم و هنوز از دست این همکارهای شرقی و عدم درکشون از نظافت حرص می خورم. امروز واقعا حس می کر دم همکار محترم سطل آشغال خونه رو همراه خودش آورده!

تا حالا مصاحبه شغلی زیاد داشتم و همیشه مصاحبه شونده بودم اما دیروز ماجرا فرق داشت، برای اولین بار من اونطرف میز نشسته بودم. سر ظهر رئیسم صدام کرد و گفت بیا طبقه پنجم، مصاحبه داری. پرسیدم کی می خواد با من مصاحبه کنه؟ خندید و گفت نیروهای جدیدن می خوام بیای و ازشون سوال تخصصی بپرسی!

کلا حس عجیبی داشتم، مصاحبه شونده ها تابلواسترس داشتند و یکیشون هم دوست آیدین بود! اول سوال های اولیه و روتین می پرسیدم و وقتی می دیدم طرف این قسمت رو خوب بلده ریزتر می شدم تا ببینم تا کجای ماجرا رو بلده. به عنوان تجربه اول برام جالب بود فقط دلم می خواست به مصاحبه شونده ها بگم انقدر نگران نباشید، من تازه اومدم این ور میز!

همیشه وقتی یک برنامه تاریخی می بینم یا یک کتاب تاریخی می خونم به این فکر می کنم که  تو فلان دوره تاریخی زندگی مردم عادی چه جوری بوده؟ آداب و رسوم شان، عادت هاشون، غذاهاشون، وسائل خانه شان، کتاب هاشون و خلاصه هزار جزئیات کوچک زندگیشون چی بوده؟ موقعی که فلان اتفاق تاریخی در شرف وقوع بوده مردم اون منطقه می تونستند خوشحال زندگی کنند؟ اصلا احساس امنیت داشتند؟ زندگی زن ها در چه وضعی بوده؟

چند روز پیش داشتم فکر می کردکم که صد سال دیگه کسی که داره تاریخ زمان ما رو می خونه در مورد زندگی ما چی فکر می کنه؟ چه تصویری از زندگی یک زن ایرانی طبقه متوسط تو زمان ما  داره؟

جمعه شب ها دوست ندارم زود بخوابم، انگار هرچه زودتر بخوابم آخر هفته کوتاه تر می شه و صبح شنبه زودتر از راه می رسه.

همکارهای پاکستانی ما به لهجه انگلیسی چینی ها می خندیدند و می گقتند نمی فهمیم اینها چی می گن، همون موقع چینی ها هم یک گوشه دیگر دفتر داشتند پاکستانی ها رو مسخره می کردند!